|
 Wittebroodsweken
Na alle spanning en stress van de huwelijksceremonie is er een moment van rust, de wittebroodsweken. De Engelsen noemen het honeymoon, de Fransen la lune de miel, de Duitsers de Flitterwochen, Honingmonat of Stutenwoche (Reuter 109; Schrader 406) en de Zwitsers de Trütlerwochen (troetelweken). In Nederland noemen we het Wittebroodsweken omdat het om een feestelijke tijd gaat waarin alleen wit brood wordt geserveerd. Wit brood (tarwebloem), was vroeger in tegenstelling tot zwart brood (rogge) iets heerlijks.
 Bruidsparen in de zestiende eeuw hadden het bijzonder zwaar na de huwelijksceremonie. Door hun familie werd het bruidspaar naar hun echtelijke slaapkamer gebracht. Zij werden ingestopt en vervolgens bleef de familie in de slaapkamer terwijl het nieuwe stel de liefde bedreef om te controleren of de bruid wel maagd was. Bed en slaapkamer werden versierd, de ontmaagding was immers een feestelijke gebeurtenis.
Wittebroodsweken is een periode van zes weken na het huwelijk, waarin het kersverse bruidspaar niet gestoord mag worden door visite, vertegenwoordigers van verzekeringsmaatschappijen en anderen. De wittebroodsweken worden veelal aangegrepen voor een huwelijksreis.
|